ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಆಸ್ತಿ ಹಂಚಿಕೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಹಾರವಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ ಅದು ಕೌಟುಂಬಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿಚಾರವಾಗಿದೆ. ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದ ಆಸ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಕೇವಲ ಪುರುಷರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಧಿಕಾರವಿತ್ತು ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯಿತ್ತು ಆದರೆ ಕಾಲ ಬದಲಾದಂತೆ ಕಾನೂನುಗಳು ಮಹಿಳೆಯರ ಪರವಾಗಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ. ಭಾರತೀಯ ಸಂವಿಧಾನ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಲಿಂಗ ಸಮಾನತೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದ್ದು ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ (ತಿದ್ದುಪಡಿ) ಕಾಯ್ದೆ 2005 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಪುತ್ರಿಯರಿಗೂ ಪುತ್ರರಷ್ಟೇ ಸಮಾನವಾದ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಮಗಳು ವಿವಾಹಿತಳಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅವಿವಾಹಿತಳಾಗಿರಲಿ ತಂದೆಯ ಪೂರ್ವಜರ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆಕೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಹಕ್ಕು ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ತಂದೆಯು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಕೆಲವು ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಂದಾಗಿ ಪುತ್ರಿಯರಿಗೆ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಸಿಗದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಕಾನೂನು ತೊಡಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯೂ ತಿಳಿದಿರುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಎರಡು ವಿಧಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು. ಮೊದಲನೆಯದು ಪೂರ್ವಜರ ಆಸ್ತಿ ಅಂದರೆ ತಾತ ಅಥವಾ ಮುತ್ತಾತಂದಿರ ಕಾಲದಿಂದ ಬಂದ ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದು ತಂದೆಯ ಸ್ವಯಾರ್ಜಿತ ಆಸ್ತಿ. ಈ ಎರಡು ವಿಧದ ಆಸ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪುತ್ರಿಯರಿಗಿರುವ ಹಕ್ಕುಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ತಂದೆಯು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕಷ್ಟಾರ್ಜಿತ ಹಣದಿಂದ ಅಂದರೆ ತನ್ನ ದುಡಿಮೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ವ್ಯಾಪಾರದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಹಣದಿಂದ ಖರೀದಿಸಿದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ವಯಾರ್ಜಿತ ಆಸ್ತಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಆಸ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ತಂದೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಮತ್ತು ಏಕಮಾತ್ರ ಅಧಿಕಾರವಿರುತ್ತದೆ. ತಾನು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು ಅಥವಾ ಹೇಗೆ ಹಂಚಬೇಕು ಎಂಬ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತಂದೆಯು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಒಂದು ವೇಳೆ ತಂದೆಯು ತನ್ನ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ತಾನು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನೀಡಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಉಯಿಲು (Will) ಬರೆದಿದ್ದರೆ ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪುತ್ರಿಯರು ಆ ಆಸ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕು ಚಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಗಳಿಕೆಯ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ಮೂರನೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅಥವಾ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಲು ಕೂಡ ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ತಂದೆಯು ಉಯಿಲು ಬರೆಯದೆ ನಿಧನರಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಅಂತಹ ಸ್ವಯಾರ್ಜಿತ ಆಸ್ತಿಯು ಪುತ್ರ ಮತ್ತು ಪುತ್ರಿಯರಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಉಯಿಲು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಮಗಳು ತಂದೆಯ ಇಚ್ಛೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಆಸ್ತಿ ಕೇಳಲು ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶವಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಇನ್ನು ಪೂರ್ವಜರ ಆಸ್ತಿಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. 2005 ರ ಕಾನೂನು ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ನಂತರ ಪುತ್ರಿಯರು ಕೂಡ ಕುಟುಂಬದ ಸಹ ಹಕ್ಕುದಾರರು (Coparceners) ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಇದರರ್ಥ ಪೂರ್ವಜರ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮಗನಿಗೆ ಇರುವಷ್ಟೇ ಹಕ್ಕು ಮಗಳಿಗೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ಹಕ್ಕನ್ನು ತಂದೆಯು ಉಯಿಲು ಮೂಲಕ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕಾನೂನು ಮಿತಿಯಿದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಪೂರ್ವಜರ ಆಸ್ತಿಯು ಡಿಸೆಂಬರ್ 20, 2004 ಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೇ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ವಿಭಜನೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ಅಂತಹ ಆಸ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಹೊಸ ಕಾನೂನಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಗಳು ಮತ್ತೆ ಹಕ್ಕು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ 2005 ರ ಕಾಯ್ದೆ ಜಾರಿಗೆ ಬರುವ ಮುನ್ನವೇ ದಾಖಲೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಆಸ್ತಿ ವಿಭಜನೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮುಗಿದಿದ್ದರೆ ಅಂತಹ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ತೆರೆಯಲು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದಾಗ ಆಸ್ತಿ ಹಂಚಿಕೆಯು ಕುಟುಂಬದ ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನು ಮುರಿಯುವಂತಿರಬಾರದು ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಪುತ್ರಿಯರು ತಮ್ಮ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಸಹೋದರರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಅಥವಾ ವಿಚ್ಛೇದನದಂತಹ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಈ ಕಾನೂನು ಹಕ್ಕುಗಳು ದೊಡ್ಡ ಭರವಸೆಯಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳು ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೋ ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ ಕೂಡ ಮಹಿಳೆಯರ ಘನತೆಯಿಂದ ಬದುಕಲು ಅಷ್ಟೇ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ. ಪೋಷಕರು ಕೂಡ ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡದೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುವುದು ಇಂದಿನ ಕಾಲದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಾಗಿದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ : ರಾಜ್ಯದ ಆಶಾ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರಿಗೆ ಗುಡ್ ನ್ಯೂಸ್: ಗೌರವಧನ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಆದೇಶ
ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಸಂದರ್ಭವೆಂದರೆ ಹಕ್ಕು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವುದು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಮಗಳು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ತನಗೆ ಬರಬೇಕಾದ ಆಸ್ತಿಯ ಪಾಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರೆ ಅದನ್ನು ಕಾನೂನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮಗಳು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಹಕ್ಕು ತ್ಯಾಗ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ್ದರೆ ಆಕೆ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತನಗೆ ಆಸ್ತಿ ಬೇಕು ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮೊರೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕೇವಲ ಮೌಖಿಕವಾಗಿ ಆಸ್ತಿ ಬೇಡ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೂ ಅದು ಕಾನೂನಿನ ಮುಂದೆ ಮಾನ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಆದರೆ ನೋಂದಾಯಿತ ದಾಖಲೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹಕ್ಕನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟರೆ ಅದು ಅಂತಿಮವಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಇಂತಹ ಪತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕುವ ಮುನ್ನ ಮಹಿಳೆಯರು ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದು ಉತ್ತಮ.
ಧರ್ಮ ಬದಲಾವಣೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲವು ಕಾನೂನು ತೊಡಕುಗಳು ಎದುರಾಗಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರಿ ತನ್ನ ಮೂಲ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ ಆಕೆಗೆ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕು ಇರುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ ಧರ್ಮ ಬದಲಾವಣೆಯು ವಾರಸದಾರರ ಹಕ್ಕನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಾಗಬಹುದು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೂರ್ವಜರ ಆಸ್ತಿಯ ಹಂಚಿಕೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಬದಲಾವಣೆಯು ಇತರ ವಾರಸದಾರರಿಗೆ ಆಕ್ಷೇಪಣೆ ಎತ್ತಲು ಒಂದು ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪುಗಳು ಆಯಾ ಪ್ರಕರಣದ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತವೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಆಸ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿವಾದಗಳಿಂದ ದೂರವಿರಲು ಕೆಲವು ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆಗಳನ್ನು ವಹಿಸುವುದು ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಸ್ತಿ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡುವಾಗ ಯಾವಾಗಲೂ ನುರಿತ ವಕೀಲರ ಸಲಹೆ ಪಡೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಕಂದಾಯ ದಾಖಲೆ ಗಳನ್ನು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಉತ್ತಮ. ತಂದೆಯು ಉಯಿಲು ಬರೆಯುವಾಗ ಅದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಸಹಿಯೊಂದಿಗೆ ನೋಂದಾಯಿತವಾಗಿರಬೇಕು. ವಿವಾದಗಳು ಉಂಟಾದಾಗ ಕುಟುಂಬದ ಹಿರಿಯರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಂಧಾನದ ಮೂಲಕ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಅಲೆದಾಟವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನೀಡಿರುವ ಹಲವು ತೀರ್ಪುಗಳು ಪುತ್ರಿಯರ ಹಕ್ಕನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸಿವೆ. ತಂದೆಯು 2005 ಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೇ ನಿಧನರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ ಪುತ್ರಿಯರಿಗೆ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ಪಾಲು ಸಿಗಬೇಕು ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ. ಇದು ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣದ ದಿಸೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ. ಕಾನೂನು ಈಗ ಲಿಂಗದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯೂ ತನ್ನ ಹಕ್ಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗದ ಜೊತೆಗೆ ಕಾನೂನು ಜಾಗೃತಿ ಕೂಡ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಶಕ್ತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ : ಮೀನ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಶನಿಯ ಹಿಮ್ಮುಖ ಚಲನೆ: ಜುಲೈ 27 ರಿಂದ 138 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಈ 4 ರಾಶಿಯವರಿಗೆ ಸಂಕಷ್ಟದ ಸಮಯ
ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಆಸ್ತಿ ಎಂಬುದು ಬದುಕಲು ಒಂದು ಆಸರೆಯೇ ಹೊರತು ಅದೇ ಬದುಕಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕುಟುಂಬದ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ತಮಗೆ ಬರಬೇಕಾದ ಪಾಲನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಜಾಣತನವಾಗಿದೆ. ಪೋಷಕರು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ಪರಕೀಯರಂತೆ ಕಾಣದೆ ಅವರಿಗೆ ಗೌರವಯುತವಾದ ಪಾಲನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆಯಬೇಕು. ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆ ಎರಡೂ ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಒಂದು ಸುಸ್ಥಿರ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
