ಬೆಳಗಾವಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹುಕ್ಕೇರಿ ತಾಲೂಕಿನ ನದಿಗುಡಕೇತರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮರ್ಯಾದಾ ಹತ್ಯೆ (Honor Killing) ಪ್ರಕರಣವು ಇಡೀ ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸಿತ್ತು. ಆ ಕರಾಳ ಘಟನೆಯ ಕಹಿ ನೆನಪು ಮಾಸುವ ಮುನ್ನವೇ, ಅದೇ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮತ್ತೊಂದು ದುರಂತ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಪ್ರೇಯಸಿಯ ಬರ್ಬರ ಹತ್ಯೆಯಿಂದ ತೀವ್ರ ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದ ಪ್ರಿಯಕರ ಕೃಷ್ಣಾ ಸಹದೇವ ಪಾಟೀಲ (30), ತನ್ನ ಪ್ರೇಯಸಿಯ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನದಂದೇ ನೇಣು ಬಿಗಿದುಕೊಂಡು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರು ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾದ ನಂತರ ಅನುಭವಿಸುವ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಹತಾಶೆಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ ಈ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.
ಘಟನೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದರೆ, ಕೃಷ್ಣಾ ಪಾಟೀಲ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವ್ವಾ ಹೆಳವಿ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸತ್ಯವ್ವಾಳಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಬೇರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿವಾಹವಾಗಿದ್ದರೂ, ಆಕೆಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಾಂಧವ್ಯ ಮಾತ್ರ ಮುರಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರೇಮದ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ 5 ರಂದು ಸತ್ಯವ್ವಾ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರ ಕೃಷ್ಣಾನೊಂದಿಗೆ ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋಗಿದ್ದಳು. ಇವರ ಈ ನಡೆ ಸತ್ಯವ್ವಾಳ ಕುಟುಂಬಸ್ಥರಿಗೆ ಅತೀವ ಕೋಪ ತರಿಸಿತ್ತು. ಮರ್ಯಾದೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸಿದ ಕುಟುಂಬದವರು, ಏಪ್ರಿಲ್ 10 ರಂದು ಪ್ರೇಮಿಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿ ವಾಪಸ್ ಕರೆತಂದಿದ್ದರು.
ಮನೆಗೆ ಕರೆತಂದ ನಂತರ ಸತ್ಯವ್ವಾ ಗಂಡನೊಂದಿಗೆ ಸಂಸಾರ ಮಾಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದಾಗ, ಆಕೆಯ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಸಹೋದರ ಆಕೆಯನ್ನು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಏಪ್ರಿಲ್ 13 ರಂದು ಬರ್ಬರವಾಗಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಈ ಘಟನೆಯು ಆನರ್ ಕಿಲ್ಲಿಂಗ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಪ್ರಿಯಕರ ಕೃಷ್ಣಾ ಪಾಟೀಲ ನೀಡಿದ ದೂರಿನ ಮೇರೆಗೆ ಯಮಕಣಮರಡಿ ಪೊಲೀಸರು ತಕ್ಷಣವೇ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ನಡೆಸಿ, ಸತ್ಯವ್ವಾಳ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಸಹೋದರನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಜೈಲಿಗೆ ಅಟ್ಟಿದ್ದರು. ಕಾನೂನು ಪ್ರಕಾರ ಆರೋಪಿಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಆಗುವ ಹಾದಿ ಸುಗಮವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಪ್ರೇಯಸಿಯ ಹತ್ಯೆಯ ಸುದ್ದಿ ಕೃಷ್ಣಾಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಅಳಿಸಲಾಗದ ಗಾಯವನ್ನು ಮಾಡಿತು.
ಪ್ರೇಯಸಿಯ ಮರಣದ ನಂತರ ಕೃಷ್ಣಾ ಪಾಟೀಲ ಅತೀವ ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದನು. ಪ್ರತಿದಿನ ಆಕೆಯ ನೆನಪಿನಲ್ಲೇ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣಾ, ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಜರ್ಜರಿತನಾಗಿದ್ದನು. ಇದೇ ಜೂನ್ 4 ರಂದು ಸತ್ಯವ್ವಾಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬವಿತ್ತು. ಪ್ರೇಯಸಿ ಬದುಕಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಇಂದು ಆಕೆ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆ ಕೃಷ್ಣಾನನ್ನು ಕಾಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಆಕೆಯ ನೆನಪುಗಳು ಮಿತಿಮೀರಿದಾಗ, ಭರಿಸಲಾಗದ ನೋವಿನಿಂದಾಗಿ ಕೃಷ್ಣಾ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ನೇಣು ಬಿಗಿದುಕೊಂಡು ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದವನು, ಪ್ರೇಮದ ಸಾವಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಬದುಕನ್ನೇ ಬಲಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
ಯಮಕಣಮರಡಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಈಗ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಕುರಿತು ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಪೊಲೀಸರು ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ಮಹಜರು ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮರ್ಯಾದಾ ಹತ್ಯೆಯಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ತಳಹದಿಯಲ್ಲೇ ನೈತಿಕತೆಯ ಕುಸಿತವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಯ್ಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇಂದಿನ ಯುವಕರು ಹೊಂದಿರುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಕುಟುಂಬಗಳು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧವಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಇಂತಹ ದಾರುಣ ಫಲಿತಾಂಶಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮನೋವೈದ್ಯರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ, ಇಂತಹ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಅನುಭವಿಸುವ ಆಘಾತ (Trauma) ಬಹಳ ಗಾಢವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಂತಹವರಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಮಾನಸಿಕ ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚನೆ (Counseling) ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಕೃಷ್ಣಾ ಪಾಟೀಲ ಈ ನೋವಿನಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಯಾರೂ ಸೂಕ್ತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಲಿಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಈಗ ಮೂಡುತ್ತಿದೆ. ಸಮಾಜವು ಇಂತಹ ದುರಂತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇವಲ ಚರ್ಚಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಸೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗಬೇಕಿದೆ.
ಸತ್ಯವ್ವಾಳ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಸಹೋದರರ ಕೃತ್ಯವು ಕಾನೂನಿನ ಅನ್ವಯ ಶಿಕ್ಷಾರ್ಹವಾದ ಅಪರಾಧ. ಆದರೆ, ಕೃಷ್ಣಾನ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯು ಸಮಾಜದ ಕ್ರೌರ್ಯಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಜೀವ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಬದುಕು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋರಾಡಿದ ಪ್ರೇಮಿಗಳು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಾವಿನ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದಿರುವುದು ತೀವ್ರ ದುಃಖಕರ. ಯಮಕಣಮರಡಿ ಪೊಲೀಸರು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಪ್ರಕರಣದ ತನಿಖೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮೃತ ಕೃಷ್ಣಾನ ಕುಟುಂಬಸ್ಥರ ರೋಧನ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಿದೆ. ಮರ್ಯಾದಾ ಹತ್ಯೆಯಂತಹ ಅಮಾನವೀಯ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬಲಿಗಳು ಬೇಕು ಎಂಬುದು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿದೆ.
ಈ ಘಟನೆಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದ ನೋವಲ್ಲ. ಮರ್ಯಾದೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಇಂತಹ ಕೊಲೆಗಳು ಸಮಾಜದ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಕಠಿಣ ಕಾನೂನುಗಳಷ್ಟೇ ಸಾಲದು, ಬದಲಾಗಿ ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಅರಿವನ್ನು ಮೂಡಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಕೃಷ್ಣಾ ಪಾಟೀಲನ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯು ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವೈಫಲ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ. ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದ ಈ ಜೋಡಿಯ ಕಥೆ ಇನ್ನು ಹಲವು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಸಮಾಜದ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲಿದೆ. ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣದ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಆರೋಪಿಗಳಿಗೆ ಗರಿಷ್ಠ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಬೇಕೆಂಬುದು ಸಂತ್ರಸ್ತರ ಕುಟುಂಬದವರ ಆಶಯವಾಗಿದೆ.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿ ಎಂಬುದು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಯ್ಕೆ. ಸಮಾಜದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಮರ್ಯಾದೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಬದುಕನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ಅಧಿಕಾರ ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಕೃಷ್ಣಾ ಪಾಟೀಲ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವ್ವಾಳ ಬದುಕು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಇಂತಹ ದುರಂತಗಳು ಮತ್ತೆ ಮರುಕಳಿಸದಂತೆ ತಡೆಯುವುದು ಇಂದಿನ ತುರ್ತು ಅವಶ್ಯಕತೆ. ಕಾನೂನು ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ಸಮಾಜ ತನ್ನೊಳಗೆ ಆಲೋಚಿಸಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ. ಸಂಬಂಧಗಳು ಗೌರವಯುತವಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸಮಾಜದ ನಿರ್ಮಾಣ ಸಾಧ್ಯ. ಮೃತರ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗಲಿ ಮತ್ತು ಇಂತಹ ನೋವಿನ ದಿನಗಳು ಮತ್ತೆ ಬಾರದಿರಲಿ.
