ನವದೆಹಲಿ : ಭಾರತದ ಒಕ್ಕೂಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ನಡುವಿನ ಸಮತೋಲನವು ಯಾವಾಗಲೂ ಚರ್ಚೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಪ್ರಮುಖ ರಾಜ್ಯವಾದ ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಬದಲಾವಣೆಯ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿರುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಘರ್ಷವೂ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದಿದೆ. ನಟ ಮತ್ತು ರಾಜಕಾರಣಿಯಾಗಿ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ನೂತನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಜೋಸೆಫ್ ವಿಜಯ್ ಅವರು ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಕುರಿತು ನೀಡಿರುವ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ದೇಶದ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿವೆ. ರಾಜ್ಯವು ಸುಮಾರು 10 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಬೃಹತ್ ಸಾಲದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದೆ ಎಂಬ ಅವರ ಘೋಷಣೆಯು ಆರ್ಥಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚಲನ ಮೂಡಿಸಿದೆ.
ಈ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಂದಿನ ಆಡಳಿತವೇ ನೇರ ಹೊಣೆ ಎಂದು ಪ್ರಸ್ತುತ ಸರ್ಕಾರವು ಆರೋಪಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ನೈಜ ಹಣಕಾಸು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಜನರೆದುರು ತೆರೆದಿಡಲು ಶ್ವೇತಪತ್ರ ಅಥವಾ ವೈಟ್ ಪೇಪರ್ (White Paper) ಹೊರಡಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಕೈಗೊಂಡಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಂ.ಕೆ. ಸ್ಟಾಲಿನ್ ಅವರು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಯಾವುದೇ ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ಸಾಲದ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಕೇವಲ ಸಂಖ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಬಾರದು, ಬದಲಿಗೆ ಅದನ್ನು ರಾಜ್ಯದ ಒಟ್ಟು ದೇಶೀಯ ಉತ್ಪನ್ನ ಅಥವಾ ಜಿಎಸ್ಡಿಪಿ (GSDP – Gross State Domestic Product) ಮಿತಿಯೊಳಗೆ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದವಾಗಿದೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾಮಗಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಹೂಡಿಕೆಗಳಿಗಾಗಿ ಸಾಲ ಪಡೆಯುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂಬ ಆರ್ಥಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಅವರು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ : ಶಿವಮೊಗ್ಗ: ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ಮತ್ತು ಬೈಕ್ ನಡುವೆ ಮುಖಾಮುಖಿ ಡಿಕ್ಕಿ ಸವಾರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಸಾವು
2026ರ ಆರ್ಥಿಕ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಲ ಹೊಂದಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡು ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ. ಸುಮಾರು 9.6 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಸಾಲದೊಂದಿಗೆ ತಮಿಳುನಾಡು ಅಗ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ನಂತರದ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜ್ಯಗಳಿವೆ. ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶವು 8.6 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರವು 8.1 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಅಂದಾಜು ಸಾಲವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಈ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದು, ರಾಜ್ಯದ ಒಟ್ಟು ಸಾಲದ ಮೊತ್ತ ಅಂದಾಜು 7.3 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳಾಗಿದೆ.
ಕರ್ನಾಟಕದ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಸಾಲದ ಮೊತ್ತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಂಡರೂ ಆರ್ಥಿಕ ಸುಸ್ಥಿರತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ರಾಜ್ಯವು ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಆರ್ಥಿಕ ತಜ್ಞರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಕರ್ನಾಟಕ ಹಣಕಾಸು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಕಾಯ್ದೆ ಅಥವಾ ಕೆಎಫ್ಆರ್ಎ (KFRA – Karnataka Fiscal Responsibility Act) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವು ತನ್ನ ಸಾಲ ಮತ್ತು ಜಿಎಸ್ಡಿಪಿ ಅನುಪಾತವನ್ನು ಶೇಕಡಾ 25ರ ಮಿತಿಯೊಳಗೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿದೆ. ಬೃಹತ್ ಮೊತ್ತದ ಸಾಲವಿದ್ದರೂ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜಿಡಿಪಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ದರವು ಆಶಾದಾಯಕವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸಾಲ ಮರುಪಾವತಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವು ಯಾವುದೇ ಹಿನ್ನಡೆ ಅನುಭವಿಸಿಲ್ಲ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಜಾಗತಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಪ್ರಗತಿಯು ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಭದ್ರ ಬುನಾದಿ ಒದಗಿಸಿದೆ.
| ಕ್ರಮ ಸಂಖ್ಯೆ | ರಾಜ್ಯ | ಒಟ್ಟು ಸಾಲದ ಮೊತ್ತ (ಅಂದಾಜು) |
| 1 | ತಮಿಳುನಾಡು | 9.6 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ. |
| 2 | ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ | 8.6 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ. |
| 3 | ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ | 8.1 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ. |
| 4 | ಕರ್ನಾಟಕ | 7.3 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ. |
| 5 | ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ | 7.1 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ. |
| 6 | ರಾಜಸ್ಥಾನ | 6.4 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ. |
| 7 | ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ | 5.6 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ. |
| 8 | ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶ | 5.3 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ. |
| 9 | ಗುಜರಾತ್ | 4.9 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ. |
| 10 | ಕೇರಳ | 4.7 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ. |
ಆರ್ಥಿಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸಾಲದ ಮೊತ್ತಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಡೆಟ್-ಟು-ಜಿಎಸ್ಡಿಪಿ ರೇಶಿಯೋ (Debt-to-GSDP Ratio) ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಮಾನದಂಡದ ಪ್ರಕಾರ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ, ಪಂಜಾಬ್ ಮತ್ತು ಕೇರಳ ರಾಜ್ಯಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಆರ್ಥಿಕ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಪಂಜಾಬ್ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಂತಹ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಲದ ಅನುಪಾತವು ಶೇಕಡಾ 35 ರಿಂದ 40 ರಷ್ಟಿದೆ. ಅಂದರೆ ಈ ರಾಜ್ಯಗಳ ಒಟ್ಟು ಆದಾಯಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸಾಲದ ಹೊರೆ ಅತಿಯಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ದೀರ್ಘಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಗೆ ಒದಗಿಸುವ ಅನುದಾನದ ಮೇಲೆ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು.
ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಗುಜರಾತ್ ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜ್ಯಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೊತ್ತದ ಸಾಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಗಾತ್ರ ಬೃಹತ್ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತ ವಲಯದಲ್ಲಿವೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರಾಜ್ಯಗಳ ಉತ್ಪಾದನಾ ವಲಯ ಮತ್ತು ರಫ್ತು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಸಾಲದ ಹೊರೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಸಾಲವಾಗಿ ಪಡೆದ ಹಣವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಕ ಆಸ್ತಿಗಳ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ (Asset Creation) ಬಳಸಿದಾಗ ಅದು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದಾಯವನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ರಸ್ತೆಗಳು, ಮೆಟ್ರೋ ಯೋಜನೆಗಳು, ನೀರಾವರಿ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕಾರಿಡಾರ್ಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಡುವ ಹೂಡಿಕೆಯು ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ಕಾರವು ಹೊರಡಿಸಲಿರುವ ಶ್ವೇತಪತ್ರವು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ದಸ್ತಾವೇಜು ಆಗಲಿದೆ. ಈ ವರದಿಯು ಸಾಲದ ಹಣವು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ವ್ಯಯವಾಗಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೀಡಲಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಘೋಷಿಸುವ ಉಚಿತ ಯೋಜನೆಗಳು ಅಥವಾ ಫ್ರೀಬೀಸ್ (Freebies) ರಾಜ್ಯದ ಬೊಕ್ಕಸದ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತಡ ಹೇರುತ್ತಿವೆ ಎಂಬ ಟೀಕೆಗಳು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ. ಜನಪ್ರಿಯ ಯೋಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಶಿಸ್ತಿನ ನಡುವೆ ಸಮತೋಲನ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿದೆ.
ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯು ಐದು ಟ್ರಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಗುರಿಯತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ ರಾಜ್ಯಗಳ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಲು ರಾಜ್ಯಗಳು ಆರ್ಥಿಕ ಶಿಸ್ತನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಂತಹ ರಾಜ್ಯಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾಮಗಾರಿಗಳಿಗಾಗಿ ಸಾಲ ಪಡೆಯುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅದರ ಮರುಪಾವತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿಟ್ಟಿವೆ. ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಬಜೆಟ್ ಮಂಡನೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಾಲದ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಟೀಕೆಗೆ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಹೂಡಿಕೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಈ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಭಾರತದ ವಿವಿಧ ರಾಜ್ಯಗಳ ಸಾಲದ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಯಾಗಿವೆ. ಸಾಲದ ಸುಳಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಲು ರಾಜ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆದಾಯದ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಅನಗತ್ಯ ವೆಚ್ಚಗಳಿಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಬೇಕಿದೆ. ಆರ್ಥಿಕ ಸುಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕ ಆಡಳಿತವಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ರಾಜ್ಯದ ಭವಿಷ್ಯವು ಸುಭದ್ರವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯ.
